Elke maand schrijft onze directeur Ewout van der Horst een blog met Deventerse verhalen.
Een oude bekende aan de lijn: Teun Kloosterboer. Dat je nog leeft! ‘Ja, ik ben inmiddels 93 jaar.’ Ik ken Teun als kenner van boerderijen uit Deventer en omstreken uit mijn tijd als bestuurslid bij Stichting Sallands Erfgoed. We troffen elkaar af en toe om de kennis over historische boerderijen en hun bewoners breder onder de aandacht te brengen. Of hij misschien eens met mij van gedachten kon wisselen, was de vraag.
![Teun Kloosterboer]()
Op een donkere winteravond zoek ik hem op in Huize Salland in Colmschate. Het interieur van zijn appartement verraadt dadelijk zijn historische passie: schilderijen, foto’s, boeken en oude voorwerpen vormen een interessante binnenkomer. Duidelijk herkenbaar is het schilderijtje van het poortgebouw van klooster Ter Hunnepe. Jawel, de bakermat van deze kloosterboer. ‘Mensen weten vaak niet dat familienamen in deze regio afkomstig zijn van boerderijnamen.’
Teun is verrassend kwiek en scherp van geest. Tijdens het zetten van een kop thee begint hij te vertellen: Hij is geboren op steenworp afstand van zijn huidige woonplek in Colmschate. Na de oorlog doorliep hij de Ambachtsschool. In plaats van schilder te worden, kwam hij als tekenaar terecht bij textielfabriek Ankersmit. Hier ontwierp hij patronen voor de Afrikaanse markt. ‘Nee, in Afrika ben ik nooit geweest.’ Na het faillissement van Ankersmit werkte hij tijdelijk bij de concurrent om uiteindelijk vanaf 1980 tot zijn pensioen bij het stadsarchief te belanden. Hier kon hij zijn fascinatie voor genealogie en geschiedenis als nooit tevoren kwijt.
What’s in a name? Voor Teun alles. Een groot deel van zijn leven speurt hij al naar kloosterboeren over de hele wereld. Zijn familietak wordt voor het eerst vermeld in 1680 in het archief van klooster Ter Hunnepe. Zijn voorouders waren pachtboeren van het klooster in de buurt van de Schipbeek. Zij pachtten het van de protestantse juffers die de erfgenamen waren van het voormalige vrouwenklooster dat in 1250 door de bisschop van Utrecht gesticht is. Na de onteigening van dit geestelijk bezit in de Franse tijd kon de familie Kloosterboer de boerderij kopen. Het bijbehorende poortgebouw uit circa 1300 – van het genoemde schilderijtje – ging ten tijde van de Eerste Wereldoorlog tegen de vlakte. ‘Mijn grootvader wilde niet investeren in het onderhoud en vreesde ook voor huisvesting van Belgische vluchtelingen.’
![Schilderij van erve Kloosterboer door Frits Volkers, ca. 1990]()
Teun verdiepte zich in de geschiedenis van klooster Ter Hunnepe. Hij hielp zelfs mee met de archeologische opgraving van het complex. Het kloosterarchief bestudeerde hij bij het toenmalige Rijksarchief in Zwolle. ‘In Deventer gaat het vaak over het klooster van Diepenveen. Maar dat was voor deftige dames en is vooral voor de deskundigen van de Moderne Devotie interessant. Bij Ter Hunnepe hoorden meer dan 50 boerderijen. Uit dat archief kun je veel meer over gewone mensen, landbouw en deze streek leren.’ Hij is erg blij dat het archief na 200 jaar terugkomt naar Deventer, nu aan de Hanzeweg een nieuw depot gebouwd wordt. ‘Het voelt voor mij alsof het eindelijk thuiskomt. Dit archief is heel rijk en interessant voor nader onderzoek.’
Zijn eigen onderzoeksarchief over de familie Kloosterboer, historische boerderijen en de geschiedenis van Colmschate, heeft Teun opgeborgen in een archiefkast op een boerderij bij een ver familielid in Wesepe. ‘Een opvolger binnen de familie heb ik niet.’ Hij hoopt dat het ooit een plek krijgt in het nieuwe collectiecentrum in Deventer. ‘Ik weet niet of ik dat nog meemaak’, stelt hij nuchter vast. Maar hij wil iedereen in Deventer graag op het hart drukken hoe belangrijk het is dat de gemeente het eigen erfgoed koestert. Aldus sprak Teun Kloosterboer.
